Er wordt dit jaar veel geklaagd, hè? Alles lijkt zo stroef, zo zwaar...

Dit "vreemde jaar", deze "eigenzinnige tijd" is echter de enige die we daadwerkelijk hebben.

En in plaats van "ermee om te gaan", te leren, eraan te groeien, zou men veel liever willen dat "alles" weer eens lichter wordt – op de een of andere manier. De wereld veiliger. De mensheid bewuster. Het samenzijn liefdevoller...

En als we daar lang op kunnen wachten?

Wat maken we van het vandaag en het nu?

Misschien: oefenen in 'zo-zijn'.
Niet alles beoordelen, niet alles beter willen weten. Niet constant vechten – tegen dat wat is.

Maar: bekijken wat er is.
Aannemen wat we op dit moment voelen. Respecteren wat ons goed doet.

Kleine stappen zetten.
De rug strekken.
Dieper ademhalen.
De koffie echt proeven.
Met de hond spelen.
Naar de angst luisteren – zonder haar het commando te geven.

Naar de vlinders kijken.

'Zo-zijn' is geen opgeven. Het is een overgave. Een "oké – als het zo is... wat nu?"
Een liefdevolle blik op dat wat we kunnen beïnvloeden:

Onze houding. Onze reactie. Onze zorg – ook voor onszelf.

.... energie vrijmaken die we de moeite waard vinden ....

Licht en liefde