het grootste energielek waarin we ons dagelijks zouden kunnen verliezen, is zelftwijfel .... in kleine en in grote dingen ....

daarin zijn we al zover: we handelen zoals we ons voelen en we beslissen wat ons hart ons ingeeft, we bewandelen het pad dat onze ziel ons wijst ....

.... maar dan stoppen we de wonderbaarlijke(!) gezonde natuurlijke stroom van ons unieke leven, doordat we twijfelen ....

.... onszelf zinloos vergelijken met anderen .... streven naar (of denken te moeten streven naar) wat ons eigenlijk niets betekent ....

waarin we peinzen over wat we helemaal niet in onze eigen gedachten terugvinden ....

zeker, impulsen van buitenaf verrijken ons leven, vaak, maar eerlijk gezegd niet altijd .... maar alleen als we leren grenzen te stellen en authentiek blijven ....

natuurlijk, we drijven mee in de soep van het wereldgebeuren, maar we hoeven niet alles naar binnen te werken wat er op tafel komt ....

we zijn wie we zijn en WAT we zijn ....

andere tuinen, als we over de schutting kijken, zijn ook mooi, op een andere manier betoverend ... maar wat hebben we aan stralende bloembedden en bloeiende heggen als we de diepblauwe zee in ons hart dragen .... of kale hoge bergen onze thuisbasis zijn ....

😉❤️